สยาม อันดามัน ชุมชนออนไลน์ของผู้รัก อันดามัน (Online community for Andaman Lovers)

หลังจากทริปเกาะยาวที่สภาพอากาศไม่ค่อยเป็็นใจซักเท่าไหร่ เราเริ่มทริปใหม่ในช่วงต้นเดือนกุมภาฯโดยมีเกาะรายาเป็นที่หมายในครั้งนี้ค่ะ
เช้าวันอาทิตย์ท้องฟ้าปลอดโปร่ง พวกเราแบกสัมภาระขึ้นบ่ากันคนละสองสามชิ้น จอดรถทิ้งไว้แล้วเดินไปท่าเรืออ่าวฉลองตามแผนของโอเจผู้จัดการทริป
ด้วยความกลัวตกเรือพวกเรามารายงานตัวกันเป็นกลุ่มแรก
นัดแนะเวลาลงเรือกันเรียบร้อยแล้วค่อยเดินย้อนกลับมาร้านกาแฟที่หมายตาไว้
จิบกาแฟหมดถ้วยก็ได้เวลาลงเรือพอดี คราวนี้เพื่อนร่วมทางชาวต่างชาติมานั่งรอลงเรือกันเต็มไปหมดค่ะ
มีทั้งที่ไปกลับในวันเดียวและไปค้างคืนบนเกาะเหมือนพวกเรา

การเดินทางจากท่าเรืออ่าวฉลองด้วยเรือเร็ว (speed boat) 

ใช้เวลาโต้คลื่นประมาณครึ่งชั่วโมงเราก็มาถึงเกาะรายาตอนเกือบจะเมาเรือได้ที่พอดีค่ะ

แถมตอนขึ้นจากเรือยังต้องใช้วิชาตัวเบา (อันนี้ทำยากมาก)  เพราะท่าเรือเป็นทุ่นลอยน้ำที่เดินแล้วยวบไปมา ถ้ารักษาสมดุลของร่างกายไม่ดีอาจจะต้องลงไปนอนยิ้มอยู่ในน้ำค่ะ

พอเท้าสัมผัสพื้นทรายบนชายหาดต่างคนต่างคว้ากล้องมาบรรเลงเพลงชัตเตอร์กันก่อน นาทีนั้นหายเมาเรือเป็นปลิดทิ้งค่ะ

ที่พักของเราบนเกาะเป็นบังกาโลหลังเล็กๆบนเนินเขา วิวจากที่พักสวยเอาการเลยค่ะ

ถ้ามาในช่วงฤดูกาลท่องเที่ยวแบบนี้ขอแนะนำให้จองมาล่วงหน้านะคะ ไม่งั้นอาจจะต้องแบกสัมภาระกลับเพราะห้องเต็ม

พอมาถึงเกาะแล้วคนที่อยากดำน้ำก็มีเรือพาออกไปจุดดำน้ำที่อยู่ใกล้ๆ
ใช้เวลาไม่นานแค่ชั่วโมงกว่าๆ  ก่อนจะกลับมาทานมื้อเที่ยงกันค่ะ

             

หนังท้องตึงกันไปแล้วก็ต้องรีบออกไปเดินเก็บภาพที่หน้าหาดกันอีกครั้งก่อนที่หนังตาจะหย่อน
ที่นี่แดดแรงมากๆค่ะ แว่นกันแดดเป็นสิ่งที่ไม่ควรขาดเลย   ไม่งั้นต้องเดินหลับตาบ้าง(พยายาม)ลืมตาบ้างเวลาที่เดินบนชายหาด เพราะทรายสีขาวสะท้อนแสงเข้าตาชนิดที่สู้ไม่ไหวทีเดียวเชียว
เดินท้าแดดก้นจนได้ที่แล้วต้องขอออมแรงไว้ไปเก็บภาพพระอาทิตย์ตกกันต่อตอนเย็นๆค่ะ

ใกล้เวลาพระอาทิตย์ตกพวกเราก็หูตาสว่างกันอีกครั้ง
คราวนี้ต้องตะเกียกตะกายปีนป่ายโขดหินกันเล็กน้อยด้วยความที่อยากเก็บภาพอาทิตย์อัสดง
ถึงมุมที่ได้จะไม่ค่อยแจ่มซักเท่าไหร่แต่ก็พอไปวัดไปวาได้หล่ะค่ะ (ปลอบใจตัวเองเล็กน้อย อิ อิ…)
พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปเรียบร้อยพวกเราก็เสร็จสิ้นภารกิจของวันนี้ค่ะ

          

เช้าวันจัันทร์ความหิวเริ่มมาเยือนตั้งแต่ร้านอาหารยังไม่ทันเปิด 
ก็เล่นตื่นกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเลยโดนน้องที่รีสอร์ทแซวว่าตื่นก่อนพนักงานซะอีก
จัดการกับอาหารเช้าเรียบร้อยค่อยมีเรี่ยวแรงออกเดินกันอีกครั้ง ช่วงเวลาที่เหลืออีกสามสี่ชั่วโมงก่อนลงเรือกลับ เราจะไปเก็บภาพที่อ่าวสยามซื่งอยู่อีกด้านนึงของเกาะกัน
ใช้เวลาเดินแค่ประมาณไม่เกินสิบห้านาทีค่ะ ด้านอ่าวสยามคนค่อนข้างน้อย บรรยากาศเงียบสงบกว่าฝั่งที่เราพัก
เพราะฝั่งนี้ไม่มีท่าเรือ มีแต่ร้านอาหารกับเตียงผ้าใบ ลมก็พัดเย็นสบายค่ะ

          

ที่นี่เรายังค้นพบไก่ทอดที่เด็ดมากๆจนโอเจถึงกับต้องสั่งมาเบิิ้ลกันเลยทีเดียว
ไม่ต้องสงสัยเลยค่ะว่าทำไมเราใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงที่ร้านอาหาร กว่าจะเยื้องย่างกันออกจากร้านก็ใกล้เวลาลงเรือเพื่อเดินทางกลับ
เรือลำเดิมพาพวกเรากลับมาถึงท่าเรืออ่าวฉลองด้วยเวลาที่รู้สึกว่าเร็วกว่าขามา
แบกสัมภาระออกเดินจากท่าเรือกันอีกครั้ง ระหว่างทางรองเท้าสองคู่ของเพื่อนร่วมทริปเรา ถูกโยนทิ้งด้วยสภาพที่ไม่อาจจะบรรยาย  ถ้าไม่ซื้อคู่ใหม่คงเดินกลับไปไม่ถึงรถค่ะ...
แล้วพบกันใหม่นะคะ...

ชมภาพสวยๆของเกาะรายาฝีมือ webmaster ได้ที่ forum "Raya Island #1" ค่ะ

สำหรับประเพณีกินผักในจังหวัดภูเก็ตนั้น ถ้าเอ่ยถึงอ๊ามกะทู้ อ๊ามจุ้ยตุ่ยแล้ว จะไม่เอ่ยถึง “อ๊ามบางเหนียว” ก็คงจะขาดอะไรไป อ๊ามบางเหนียวเป็นอ๊ามที่เก่าแก่อีกแห่งนึงซึ่งได้มีการจัดงานเฉลิมฉลองครบ 100 ปีไปพร้อมกับประเพณีกินผักเมื่อปี 2547 ที่ผ่านมา

วันที่เราแวะไปดูบรรยากาศการเตรียมงานของอ๊ามบางเหนียวก็ตรงกับวันนัดทำความสะอาดอ๊ามพอดี ที่อ๊ามเลยดูคึกคักกว่าวันปกติ มีการนำเอา “เกี้ยว” หรือ “เก้ว” ซึ่งใช้หามรูปพระบูชาต่างๆในพิธี “อิ้วเก้ง” หรือพิธีแห่พระไปรอบเมืองออกมาเช็ดทำความสะอาดเพื่อเตรียมพร้อมค่ะ

“อ๊ามบางเหนียว” ตั้งอยู่บนถนนภูเก็ต สุดถนนสายนี้ก็เป็นบริเวณสะพานหินซึ่งมีความสำคัญกับงานประเพณีกินผัก เนื่องจากผู้เฒ่าผู้แก่ได้เล่าสืบทอดกันมาว่า เพื่อให้พิธีกินผักที่ปฏิบัติกันอยู่ในภูเก็ตนั้นมีความสมบูรณ์แบบ ชายชาวจีนคนหนึ่งได้อาสาไปอัญเชิญควันธูปศักดิ์สิทธิ์ (เฮี้ยวโห้ย) ซึ่งก็คือธูปที่ติดไฟและปักอยู่ในกระถางธูป (เฮี้ยวหล่อ) มาจากมณฑลกังไส (กวางสี) ประเทศจีน และมาถึงจังหวัดภูเก็ตโดยเรือใบซึ่งเข้าเทียบหัวท่าบางเหนียว (ท่าเรือบางเหนียว) หรือบริเวณสะพานหินในปัจจุบัน การนำควันธูปศักดิ์สิทธิ์มานั้นต้องใช้วิธีต่อธูปตลอดการเดินทางจากมณฑลกังไสมาจนถึงหัวท่าบางเหนียวโดยธูปจะไม่ดับเลย เป็นความพยายามที่น่านับถือจริงๆค่ะ ด้วยเหตุนี้สะพานหินจึงเป็นสถานที่สำคัญที่อ๊ามทุกแห่งจะต้องจัดขบวนพระไปคารวะ หรือประกอบพิธีกรรมต่างๆ

ที่บริเวณปลายแหลมสะพานหินเองก็มีอ๊ามที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อปี 2541 คือ “อ๊ามกิ้วเที้ยนเก้ง” ที่ถึงแม้จะเป็นอ๊ามที่เพิ่งสร้างขึ้นไม่นาน แต่ก็มีความสวยงามและบรรยากาศดีมากเพราะหันหน้าออกสู่ทะเลสะพานหินค่ะ

ได้พาเพื่อนๆชมบรรยากาศของอ๊ามสำคัญๆในภูเก็ตไปบ้างแล้ว ก็ขอถือโอกาสนี้เชิญชวนให้เพื่อนๆมาร่วมประเพณีอันยิ่งใหญ่และมีคุณค่าของจังหวัดภูเก็ตในปีนี้กันค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ

(ขอขอบคุณ "มูลนิธิเทพราศี" (อ๊ามบางเหนียว) ที่กรุณาเอื้อเฟื้อหนังสือ 100 ปี อ๊ามบางเหนียว และข้อมูลเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาและพิธีกรรมของประเพณีกินผักค่ะ)

เมื่อไหร่ที่สองฝั่งถนนในภูเก็ตเริ่มมีการประดับประดาด้วยธงสีเหลือง ผู้คนที่นี่ก็จะทราบว่าอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนประเพณียิ่งใหญ่ประจำปีก็กำลังจะเริ่มขึ้น ใช่แล้วค่ะ นั่นคือประเพณีกินผักที่สืบทอดกันมาช้านาน...

ประเพณีกินผัก หรือที่เรียกเป็นภาษาจีนว่า "เจียะฉ่าย" จัดขึ้นเป็นครั้งแรกที่บ้านกะทู้ จังหวัดภูเก็ต ซึ่งครั้งหนึ่งได้เกิดโรคระบาดขึ้นในชุมชนชาวจีนที่อพยพมาเป็นกรรมกรในเหมือง หลังจากนั้นคณะงิ้วจากเมืองจีนที่มาเปิดการแสดงอยู่ที่นี่ก็ได้จัดให้มีพิธีกินผัก และสร้างศาลเจ้า หรือที่คนภูเก็ตเรียกว่า "อ๊าม" ขึ้น เพื่อสะเดาะเคราะห์ จนกระทั่งโรคร้ายหายไป ชาวกะทู้จึงเกิดเลื่อมใสในพิธีนี้และถือปฏิบัติสืบต่อกันมา

หลังจากที่เกิดพิธีกินผักขึ้นได้ไม่นาน ชาวบ้านได้ส่งตัวแทนไปนำเอาขี้ธูปและรายละเอียดการจัดพิธีที่ถูกต้องจากประเทศจีนมาปฏิบัติ อ๊ามกะทู้จึงเป็นต้นตำรับของประเพณีกินผักในจังหวัดภูเก็ต เมื่อปร